Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ris'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Categories

  • Piwowarstwo domowe
  • Piwowarstwo rzemieślnicze
  • Konkursy piwowarskie
  • Wydarzenia
  • Artykuły, ciekawe linki

Forums

  • Piwowarstwo amatorskie
    • Piaskownica piwowarska
    • Wsparcie piwowarskie
    • Artykuły i opracowania
    • Receptury
    • Surowce
    • Sprzęt
    • Zapiski piwowarów domowych
    • Degustacje piw domowych
    • Imprezy, spotkania i konkursy
    • Sklepy dla piwowarów domowych
    • Kupię, sprzedam, odstąpię, praca
    • Piwowarskie wieści
  • Piwowarstwo rzemieślnicze
    • Polskie browary rzemieślnicze
    • Wyposażenie, surowce, formalności
  • Tłumaczenia i większe opracowania
    • BJCP 2008 PL
    • BJCP 2015 PL
    • Charakterystyka szczepów drożdży
    • Charakterystyka odmian chmielu
    • Charakterystyka słodów
    • Inne surowce dodawane do piwa
  • Przy kuflu własnego piwa
    • Poznajmy się :)
    • Konferencje piwowarskie
    • Domowe specjały
    • Fotografia
    • Komputery, Internet
    • Hyde Park
    • Konkursy i promocje
    • Nie w temacie
  • Techniczne
    • www.piwo.org
    • Nowe kategorie

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Product Groups

  • Licencje BeerSmith 3
  • Konta pocztowe
  • Abonamenty BREWNESS
  • Kwartalnik Piwowar

Categories

  • Browary tradycyjne
  • Browary pół/automatyczne
  • Browary typu RIMS/HERMS
  • Browary typu Speidel

Categories

  • Piwowarstwo
  • Winiarstwo
  • Gorzelnictwo
  • Serowarstwo
  • Domowe wędliny i wypieki

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Imię


Komunikator


Strona www


Skype


Nazwa browaru


Rok założenia


Liczba warek


Miasto

Found 11 results

  1. 20C. Imperial Stout Overall Impression: An intensely-flavored, big, dark ale with a wide range of flavor balances and regional interpretations. Roasty-burnt malt with deep dark or dried fruit flavors, and a warming, bittersweet finish. Despite the intense flavors, the components need to meld together to create a complex, harmonious beer, not a hot mess. Aroma: Rich and complex, with variable amounts of roasted grains, maltiness, fruity esters, hops, and alcohol. The roasted malt character can take on coffee, dark chocolate, or slightly burnt tones and can be light to moderately strong. The malt aroma can be subtle to rich and barleywine-like. May optionally show a slight specialty malt character (e.g., caramel), but this should only add complexity and not dominate. Fruity esters may be low to moderately strong, and may take on a complex, dark fruit (e.g., plums, prunes, raisins) character. Hop aroma can be very low to quite aggressive, and may contain any hop variety. An alcohol character may be present, but shouldn’t be sharp, hot, or solventy. Aged versions may have a slight vinous or port-like quality, but shouldn’t be sour. The balance can vary with any of the aroma elements taking center stage. Not all possible aromas described need be present; many interpretations are possible. Aging affects the intensity, balance and smoothness of aromatics. Appearance: Color may range from very dark reddish-brown to jet black. Opaque. Deep tan to dark brown head. Generally has a well-formed head, although head retention may be low to moderate. High alcohol and viscosity may be visible in “legs” when beer is swirled in a glass. Flavor: Rich, deep, complex and frequently quite intense, with variable amounts of roasted malt/grains, maltiness, fruity esters, hop bitterness and flavor, and alcohol. Medium to aggressively high bitterness. Medium-low to high hop flavor (any variety). Moderate to aggressively high roasted malt/grain flavors can suggest bittersweet or unsweetened chocolate, cocoa, and/or strong coffee. A slightly burnt grain, burnt currant or tarry character may be evident. Fruity esters may be low to intense, and can take on a dark fruit character (raisins, plums, or prunes). Malt backbone can be balanced and supportive to rich and barleywine-like, and may optionally show some supporting caramel, bready or toasty flavors. The palate and finish can vary from relatively dry to moderately sweet, usually with some lingering roastiness, hop bitterness and warming character. The balance and intensity of flavors can be affected by aging, with some flavors becoming more subdued over time and some aged, vinous or port-like qualities developing. Mouthfeel: Full to very full-bodied and chewy, with a velvety, luscious texture (although the body may decline with long conditioning). Gentle smooth warmth from alcohol should be present and noticeable, but not a primary characteristic; in well-conditioned versions, the alcohol can be deceptive. Should not be syrupy or under-attenuated. Carbonation may be low to moderate, depending on age and conditioning. Comments: Traditionally an English style, but it is currently much more popular and widely available in America where it is a craft beer favorite, not a curiosity. Variations exist, with English and American interpretations (predictably, the American versions have more bitterness, roasted character, and finishing hops, while the English varieties reflect a more complex specialty malt character and a more forward ester profile). Not all Imperial Stouts have a clearly ‘English’ or ‘American’ character; anything in between the two variants are allowable as well, which is why it is counter-productive to designate a sub-type when entering a competition. The wide range of allowable characteristics allow for maximum brewer creativity. Judges must be aware of the broad range of the style, and not try to judge all examples as clones of a specific commercial beer. History: A style with a long, although not necessarily continuous, heritage. Traces roots to strong English porters brewed for export in the 1700s, and said to have been popular with the Russian Imperial Court. After the Napoleonic wars interrupted trade, these beers were increasingly sold in England. The style eventually all but died out, until being popularly embraced in the modern craft beer era, both in England as a revival and in the United States as a reinterpretation or re-imagination by extending the style with American characteristics. Characteristic Ingredients: Well-modified pale malt, with generous quantities of roasted malts and/or grain. May have a complex grain bill using virtually any variety of malt. Any type of hops may be used. American or English ale yeast. Style Comparison: Like a black barleywine with every dimension of flavor coming into play. More complex, with a broader range of possible flavors than lower-gravity stouts. Vital Statistics: OG: 1.075 – 1.115 IBUs: 50 – 90 FG: 1.018 – 1.030 SRM: 30 – 40 ABV: 8.0 – 12.0% Commercial Examples: American –Bell’s Expedition Stout, Cigar City Marshal Zhukov’s Imperial Stout, Great Divide Yeti Imperial Stout, North Coast Old Rasputin Imperial Stout, Sierra Nevada Narwhal Imperial Stout; English – Courage Imperial Russian Stout, Le Coq Imperial Extra Double Stout, Samuel Smith Imperial Stout ------------------------------- Ogólne wrażenia: Intensywne w smaku i aromacie, mocne, ciemne piwo górnej fermentacji o szerokim zakresie balansu smakowego i regionalnych interpretacji. Prażone i palone słody nadające nuty ciemnych lub suszonych owoców oraz rozgrzewający, goryczkowo-słodki finisz. Pomimo intensywnych nut, poszczególne składowe muszą się ze sobą łączyć tworząc złożone, harmonijne piwo a nie palącą mieszankę. Aromat: Bogaty i złożony, ze zmienną ilością prażonych ziaren, słodowości, owocowych estrów, chmielu i alkoholu. Charakter prażonych słodów może przyjmować postać kawy, gorzkiej czekolady lub lekkiej spalenizny od niskiego do umiarkowanego natężenia. Aromat słodowy może być od subtelnego do bogatego jak w Barleywine. Może być wyczuwalny lekki charakter słodów specjalnych (np. karmelowych) ale to powinno tylko dodawać złożoności a nie dominować. Owocowe estry mogą być od niskich do średnich i mogą przyjmować złożony charakter ciemnych owoców (np. śliwek, suszonych śliwek lub rodzynek). Aromat chmielowy może być od niskiego do agresywnego i może to być dowolna odmiana chmielu. Alkohol może być obecny ale nie może być ostry, palący i rozpuszczalnikowy. Wersje długo leżakowane mogą mieć nuty winne lub porto ale nie powinny być kwaśne. Balans może być różny w zależności od tego który z aromatów jest na pierwszym planie. Nie wszystkie opisane aromaty muszą występować, możliwe jest wiele interpretacji. Starzenie wpływa na intensywność, balans i gładkość aromatów. Wygląd: Kolor może się wahać od bardzo ciemnego czerwonego-brązu do całkiem czarnego. Nieprzejrzyste. Piana od kremowej do ciemno-brązowej, zazwyczaj gęsta, ale jej utrzymywanie się może być od niskiego do umiarkowanego. Wysoka zawartość alkoholu może być widoczna jako gęste zacieki na szkle podczas delikatnego mieszania. Smak: Bogaty, głęboki, złożony i często całkiem intensywny, z różną ilością palonych słodów/ziaren, słodowy, estrowo owocowy, z chmielową goryczką i chmielowymi nutami oraz alkoholowy. Goryczka od średniej do agresywnie wysokiej. Nuty chmielowe od umiarkowanie-niskich do wysokich (dowolna odmiana). Umiarkowana do agresywnie wysokiej intensywność prażonych słodów/ziaren może przypominać słodko-gorzką lub gorzką czekoladę, kakao lub mocną kawę. Mogą być wyczuwalne delikatne nuty palonego ziarna, palonych porzeczek lub smoły. Estry owocowe mogą być niskie do intensywnych i mogą mieć charakter ciemnych owoców (np. śliwek, suszonych śliwek lub rodzynek). Podstawa słodowa może być od zbalansowanej i wspierającej piwo do bogatej jak w Barleywine i opcjonalnie mogą wystąpić dodatkowe nuty karmelowe, chlebowe lub tostowe. Na podniebieniu i na finiszu może być od względnie wytrawnego do umiarkowanie słodkiego, zwykle z długą palonością, chmielowa goryczką oraz rozgrzewaniem. Balans i intensywność smaków może zależeć od starzenia się piwa, niektóre smaki stają się z czasem bardziej stonowane i pojawiają się pewne cechy starzenia, winne lub porto. Tekstura: Treściwość pełna do bardzo pełnej. Może wydawać się gumiasta, o aksamitnej, soczystej teksturze (aczkolwiek treściwość może się osłabić wraz z wiekiem). Delikatne, łagodne rozgrzanie wynikające z zawartości alkoholu jest obecne i zauważalne, ale nie jest główną cechą. W dobrze wyleżakowanych wersjach alkohol może być zwodniczy. Nie powinno być syrobowate lub zbyt mocno odfermentowane. Nagazowanie może być zależne od wieku od słabego do umiarkowanego. Komentarz: Tradycyjnie jest to angielski styl, ale obecnie bardziej popularny i powszechnie dostępny jest w Ameryce, gdzie jest cenionym piwem rzemieślniczym, a nie tylko ciekawostką. Istnieją różne odmiany, zarówno angielskie jak i amerykańskie interpretacje (jak można przewidzieć, wersje amerykańskie mają mocniejszą goryczkę, bardziej palony charakter i są bardziej chmielowe, podczas gdy angielskie odmiany posiadając bardziej kompleksowy charakter słodów specjalnych oraz bardziej estrowy profil). Nie wszystkie Imperial Stouty mają wyraźnie angielski lub amerykański charakter. Wszystko pomiędzy tymi wariantami jest również dopuszczalne, dlatego też nie jest pomocnym określenie podtypu podczas wprowadzania piwa do konkursu. Sędziowie muszą być świadomi szerokiego zakresu stylu i nie próbować oceniać wszystkich przykładów jako klony konkretnego komercyjnego piwa. Interpretacja tego stylu może być bardzo szeroka, ograniczona jedynie kreatywnością piwowara. Historia: Styl z długim, choć niekoniecznie ciągłym dziedzictwem. Ślady prowadzą do mocnych angielskich Porterów warzonych na eksport w XVIII wieku, który podobno był popularny na dworach w Imperium Rosyjskim. Po przerwaniu handlu przez wojny napoleońskie piwa te były coraz częściej sprzedawane w Anglii. Ostatecznie styl wygasł, aż w końcu został powszechnie przyjęty we współczesnej erze piw rzemieślniczych, zarówno w Anglii jako odrodzenie, jak i w Stanach Zjednoczonych jako reinterpretacja poprzez rozszerzenie stylu o amerykańskie cechy. Surowce: Dobrze zmodyfikowany słód pale, z dużą ilością słodów i ziaren palonych. Może mieć złożony zasyp słodów z użyciem praktycznie każdego gatunku słodu. Może być użyta dowolna odmiana chmielu. Angielskie lub amerykańskie drożdże górnej fermentacji. Porównanie stylów: Jak czarne barleywine ze wszystkimi wymiarami smakowymi wchodzącymi do gry. Bardziej złożone, o szerszym zakresie możliwych smaków niż mniej ekstrakcyjny stout. Parametry: Ekstrakt początkowy: 18,25 - 27 Plato (1.075 – 1.115 SG) Goryczka: 50 – 90 IBU Ekstrakt końcowy: 4,5 - 7,5 Plato (1.018 – 1.030 SG) Barwa: 30 – 40 SRM (60 - 80 EBC) Zawartość alkoholu (vol.): 8 – 12% Komercyjne przykłady: Amerykańskie: Bell’s Expedition Stout, Cigar City Marshal Zhukov’s Imperial Stout, Great Divide Yeti Imperial Stout, North Coast Old Rasputin Imperial Stout, Sierra Nevada Narwhal Imperial Stout; Angielskie: Courage Imperial Russian Stout, Le Coq Imperial Extra Double Stout, Samuel Smith Imperial Stout
  2. Właśnie przelałem RISa na cichą [ po 2 tyg burzliwej ] i z obliczeń refraktometrem wynika: z 23 blg zszedł na 15 blg brix czyli według kalkulatora final gravity: 1.038 co daje alc. objętościowo 6.5 % / wagowo 7.8 % hmm nie jest to trochę za mało [ spodziewałem się min 9tki wagowo ] ? Areometr pokazał 7,5 blg...
  3. WItam, zamierzałem uwarzyć dry stouta i podczas przeglądania receptur oraz orientowania się czym dysponuje CP doszedłem do wniosku, że moge za jednym zamachem zrobić dwa piwa, wymienionego w temacie RISa oraz Dry Stouta. Zasyp miał by się składać z: 5kg Pale Ale Strzegom 1kg Monachijski typ II Strzegom 0,5kg Karmel 100-180 EBC Strzegom 0,5kg CZekoladowy 350-450 EBC Strzegom 0,3 Jęczmień palony Strzegom Zacieranie w 64 stopniach. Chciałem uzyskać ok 15 litrów RISa w okolicach 24% ekstraktu z brzeczki przedniej, a następnie z wysłodzin dry stouta (ile wyjdzie tyle będzie) z założeniem, że wysładzm do ok. 2-3 BLG. Chmielenie RISa 100g Marynki 10% aa na 60 min. Dry Stout 50g Marynki na 60 min i drożdze s-04 nie wiem tylko jakich urzyć do RISa poniewarz zakładałem początkowo Irlandzkie Ciemności z FM ale nie ma ich w sklepie, z resztą innych płynnych odpowiadajcych temu stylowi też nie znalazłem, w związkiu z czym zstanawiam się czy nie urzyć Danstar Nottingham, z których wcześniej przygotowałbym strter. Co o tym myślicie, czekam na uwagi i rady:)
  4. Cześć, jak w temacie, robię pierwszego RIS'a a raczej próbuję i potrzebuję porady Z góry zaznaczam, że mam gar 15L i warka będzie robiona na max 10L. Słody: - 4kg Viking Malt Pale Ale - 0,25kg Viking Malt Czekoladowy Jasny - 0,25kg Viking Malt Karmelowy 300 - 0,25kg Wiking Malt Jęczmień Prażony To jest max ile słodu zmieszczę w garze, wg Beersmith'a ma to dać 23,9* Plato (BTW. wersja z Viking Malt bo taniej, a nie wiem czy dam radę z wydajnością). Zacieranie na słodko 69* przez 60min później mash out 76* przez 10min. Chmiele: - Magnum 30g - 60min - Mosaic 15g - 30min - Mosaic 15g - 15min Ok. 87 IBU wg programu Drożdże: Tutaj chcę użyć świeżej gęstwy po West Coast, US-05. Tylko mam pytanie ile tego dać na 10 litrów? Fermentacja: - 14 dni burzliwej - 30 dni cichej z płatkami z beczki po cognacu. Tak samo, ile tego dać? Z tego co kojarzę to 50g idzie na warkę 20L ale czy na pewno? Wszelkie porady i sugestie chętnie przyjmę.
  5. Chciałbym się z wami podzielić recepturą na piwo, które wygrało IV MKPD w Chorzowie w kategorii Russian Imperial Stout. RIS v2, 26.5 BLG, 108 IBU (formuła Tinseth), około 21,5 litra Zasyp (15 kg) Pale Ale - 12 kg (80%) - 2 kg Bestmalz, 10 kg Weyermann Caramunich III (Weyermann) - 1 kg (~6,7%) Carafa Special II (Weyermann) - 1 kg (~6,7%) Palony jęczmień - 1 kg (~6,7%) Chmiele Magnum 11,5% alpha - 50 g Mosaic 12% alpha, - 100 g Drożdże FM52 Zacieranie (2.56 L wody / kg słodu) 67 C - 105 minut (temperatura spadła z 67 C do 66 C) 76 C - 10 minut Po wysładzaniu odebrałem około 32 litry - 21 Brix. Gotowanie - 120 minut Magnum - 50 g, 60 minut - 47 IBU Mosaic - 50 g, 30 minut - 37 IBU Mosaic - 50 g, 15 minut - 24 IBU Po gotowaniu odebrałem 21,5 litra - 27,5 Brix. Schłodzone do 15 C przez około 20-30 minut chłodnicą zanurzeniową. Zadane 250 ml gęstwy FM52 - trzecie pokolenie, gęstwa miała 1 dzień. Piwo fermentowało w lodówce w plastikowym fermentorze. Fermentacja główna - 21 dni 16 C przez 5 dni, następnie podnosiłem temp o 0,5 C dziennie do 20 C. Fermentacja cicha - 28 dni w 18 C (piwnica w szklanym słoju). Odfermentowało do 8,5 BLG Rozlew na 2.0 Vol - przy rozlewie dodane dwie łyżki stołowe gęstwy drożdżowej - FM52 Woda nie była modyfikowana, Ph nie sprawdzałem ale prawdopodobnie było w okolicach 5.4-5.6, przy podobnym zasypie ostatnio utrzymało mi się na takim poziomie. Kilka uwag i dodatkowych informacji. Piwo warzyłem 15.10.2016, do butelek trafiło 02.12.2016, nagazowało się po około 2 miesiącach, bardzo dobre zaczęlo być po 3 miesiącach. Na konkursie piwo miało 9 miesięcy i wydaje mi się, że było w optymalnej formie. Ciekawostka na temat drożdży - w typ wypadku użyłem drożdży po pierwszym podejściu do RISa, którego zepsułem (dramatyczna wydajność) - piwo miało 23 BLG, nie twierdzę, że to potwierdza regułę, że można zbierać drożdże po wysokich balingach, ale akurat w tym wypadku zagrało. Bardzo istotne jest też dobre napowietrzenie brzeczki. I temperatura fermentacji - przy takim piwie, jeżeli ucieknie w ciągu pierwszych dni, to na pewno drożdże naprodukują wyższych alkoholi co finalnie przy piwie o takim balingu będzie średnio przyjemne. Co bym zmienił? Na pewno celowałbym w niższe nagazowanie, 1.8 albo nawet 1.6, a do zasypu dorzuciłbym opiekane płatki owsiane (3-5%), które bardzo fajnie mi zagrały w kolejnej wersji RISa, może trochę bym obciął palone słody (do 5%), ale kto co lubi . Nie zaszkodziłoby dodanie mchu irlandzkiego oraz pożywki dla drożdży - im będzie im łatwiej, tym mniejsze ryzyko, że naprodukują czegoś niechcianego. Fermentacja cicha nie jest potrzebna moim zdaniem, jeżeli nic do piwa nie dodajemy, ale w tym wypadku można ją potraktować jako leżakowanie . Jeżeli ktoś się zdecyduje uwarzyć tę recepturę, to koniecznie dajcie znać, jakie były efekty . RIS v2 Damian Krupa IV MKPD Chorzów metryczka.pdf
  6. Jakieś 5 tygodni temu przelałem RIS-a na cichą/leżakowanie i wywiozłem go do piwniczki w domu ojca. Nie mam możliwości zbyt często do niego zaglądać. Wczoraj udało się i widzę że RIS ma solidną warstwę drożdży na dnie. Chciałem go potrzymać jeszcze ze 3 miesiące, ale w tej sytuacji chyba coś muszę zrobić. Albo jeszcze raz przelać znad osadu, albo lać prosto w butelki. Chyba czuję już że się piwo utlenia, w zapachu wyczuwam jakby nuty miodowe, śliwkowe. Co doradzicie?
  7. Witam, Chciałbym zrobić RIS-a, najpewniej ok. 15 litrów, bo boję się problemow z filtracja (to moje 4 piwo, dotychczas najmocniejsze to 17 blg). Oto mój pomysł: słód pale ale strzegom 3 kg słód monachijski 1 kg Słód pszeniczny "Grodziski" wędzony dębem 4-6 EBC 2 kg Słód czekoladowy jasny Strzegom- 0,5kg Jęczmień prażony Strzegom- 0,5kg Słód pszeniczny Strzegom- 1kg Słód karmelowy 600 Strzegom- 0,5kg Słód żytni 3-8 EBC Weyermann ®- 0,5kg Ekstrakt słodowy bursztynowy 0,5 kg po filtracji, dla zagęszczenia Piłem ostatni Black Magic Woman. Wyczułem tam lekką wędzonkę, bardzo miłą, chciałbym coś w tym stylu osiągnąć. Czy to dobry trop? Aha - czy uwarzę to w 30 litrowym garze i przefiltruję przez tradycyjny filtrator z oplotu? To będzie moja 4 warka, ale wcześniej działałem na zasypie rzędu 4 - 6 kg.
  8. Jak w temacie - postanowiłem (wreszcie!) uwarzyć risa, ale mam pewne obawy odnośnie kilku rzeczy. 1 - jak zacierać? Stawiam na jednotemperaturowe, czytałem gdzieś na forum, żeby podzielić słód na dwie partie. Zatrzeć jedną, odfiltrować, filtrat ponownie zagrzać do temperatury zacierania, dosypać drugą partię słodu, dobrze rozumiem? Podoba mi się ta metoda również ze względu na fakt, że robię małe warki (8l max), a gdybym nasypał więcej słodu na raz, warka będzie jeszcze mniejsza (takie mam garnki). Druga sprawa - kupiłem kilogram słodu diastatycznego, czy taka dosypka faktycznie zrobi różnicę? Czy całość zasypu musiałaby być ze słodu diastatycznego, żeby to miało sens? 2 - odnośnie drożdży, zamierzam użyć US-04 po dwóch warkach, w tej chwili fermentuje pierwsza, w sobotę minie tydzień. Do tego mam kilka pytań, po pierwsze, lepiej zebrać drożdże i zaszczepić risa w nowym fermentorze, czy lać brzeczkę bezpośrednio na drożdże? Czy w ogóle drożdże dadzą radę? W tej chwili fermentuje stout 15blg, podobne piwo zamierzam zrobić na drugą warkę (może ciut słabszy, 12-13blg). I jeszcze tak odnośnie tego stouta - do ilu mniej więcej powinien zejść, żebym mógł spokojnie zlewać go na cichą? Chciałbym się pospieszyć, bo niestety w domu jestem tylko na weekend. 3 - jaki powinien być czas fermentacji risa? W różnych wątkach widziałem, że jedni fermentują nawet tylko 1-2 tygodnie, inni ponad miesiąc. Jeżeli na cichą zleję na długi czas, powiedzmy właśnie miesiąc - to mogę na cały miesiąc zostawić chmiel na zimno? Widziałem że niektórzy zalecają tylko np. 5 dni, ale nie wiem z czego to wynika. 4 - rozlew, czyli ile drożdży dać na refermentację? No i druga sprawa, ile leżakować piwo po rozlewie? Wiem tylko tyle, że długo, ale czy to znaczy 2 miesiące, 6 miesięcy (oczywiście im więcej tym lepiej, ale ile minimalnie?). 5 - ile maksymalnie dodać palonego ziarna/ciemnych słodów? Zaleca się <5%, ale rozumiem że w risie są nieco inne zasady? 6 - jest coś jeszcze, o czym powinienem wiedzieć? Z góry dzięki za pomoc!
  9. Co sądzicie o tej nowej akcji żywca? Pozwalają ludziom wybrać nowy styl który wejdzie do sprzedaży pod marką Żywca. Wiem że koncern i genialnego piwa nie będzie, ale moim zdaniem GŻ należą się brawa za tę akcję, do wyboru są ciekawe style, większość to górna fermentacja, według mnie to odważny krok i brawa za to. Na pewno nie ma się co podpalać, ale perspektywa RISa w okolicach 5zł jest kusząca. Porter im wychodzi świetny (o ile nie wali gwoździami) to czemu by nie Imperial Stout? Co wy myślicie na ten temat? Ja tam głosuje, co tam szkodzi, można głosować raz dziennie na kilka stylów, ja wybrałem wszystkie stouty, myślę że największa szansa że tych stylów by nie spartaczyli. PS. Pewnie ludzie się rzucą na IPA i ten styl wygra, a Żywcowi chodzi o brytyjskie IPA a nie amerykańskie i wszyscy będą zawiedzeni. Ah, link do akcji: http://www.zywiec.com.pl/mapa-piwa
  10. Witam forumowiczów, pod koniec marca - czyli prawie 3 miesiące temu - przelałem RISa ~28BLG po miesiącu burzliwej na cichą z dodatkiem płatków dębowych macerowanych w bourbonie. Od tamtego czasu nie mogłem niestety (w wyniku pewnych nieplanowanych akrobacji na rowerze) zabrać się za rozlew i tak sobie fermentor stoi w rogu pokoju do dzisiaj. Zastanawiam się - i tu pytanie do bardziej doświadczonych osób - czy jest sens go jeszcze butelkować i ile tak na prawdę można trzymać warkę przed rozlewem. Stał w temperaturze pokojowej, czyli w maju mogło to być nawet ponad 25 C. Dzisiaj zlałem trochę do kieliszka i muszę przyznać, że ani wizualnie, ani w smaku nie widać żadnych oznak zepsucia. Smak jest bardzo wykwintny, coś jak ciepły samogon przechowany w butelce po golden lochu.. ale ma potencjał. Jak myślicie, dojdzie do siebie po kilku miesiącach? Pozdrawiam!
  11. Cześć, Mam za sobą już 11 warek, ostatnio wraz z kumplem zabraliśmy się do uwarzenia naszego pierwszego RISa. Moje początkowe obawy dotyczące zacierania i filtracji okazały się niesłuszne, gdyż wszystko poszło nad wyraz dobrze. Problem okazał się przy gotowaniu. Korzystam z stronki brewness.com i właśnie tam stworzyłem większość swoich przepisów, również ten. Mam ustawioną wydajność jaka wyszła podczas poprzednich kilku warek, czyli 68%. Chciałem uzyskać nastaw na 10l piwa, po ukończonej filtracji ściągnąłem (jak pisało w programie) 13l brzeczki, powinna ona mieć około 22blg...i tu już był pierwszy problem, gdyż moja (po schłodzeniu do 20*) miała zaledwie 15. Po kilkugodzinnym gotowaniu i dodaniu około 300g cukru uzyskałem niecałe 7l brzeczki o pożądanej gęstości. Chciałbym tutaj zaznaczyć, że zacierałem dość długo 68*-90', 72*-20' i 78*-20'. Późniejszy filtrat (po odczekaniu ok 30') ściągałem możliwe jak najwolniej, nic mi nie stanęło ani nie zwolniło. Na domiar tego do osobnego garnka ściągnąłem kolejne 5l brzeczki z zwysłodzin po RISie na "lekkiego stouta". Po zmierzeniu blg okazało się, że tutaj również jest 15blg. Cukromierz na pewno jest w porządku więc możliwe, że coś źle zrobiłem, a chciałbym się ustrzec na przyszłość. Może takich klika dodatkowych informacji: sprzęt mam z BA, do filtracji używam dodatkowego wiara z dziurkami, surowce miałem również z BA, bazowe to pilzneński, pale ale, karmel 600 z vinkng malt i 3 rodzaje ciemnych z Weyermanna Jeśli ktoś z Was ma jakieś pomysły co mogło pójść nie tak, prosiłbym o sugestie. Pozdrawiam
×
×
  • Create New...