Forum piwo.org

3A. Vienna Lager



Aroma: Moderately rich German malt aroma (of Vienna and/or Munich malt). A light toasted malt aroma may be present. Similar, though less intense than Oktoberfest. Clean lager character, with no fruity esters or diacetyl. Noble hop aroma may be low to none. Caramel aroma is inappropriate.

Appearance: Light reddish amber to copper color. Bright clarity. Large, off-white, persistent head.

Flavor: Soft, elegant malt complexity is in the forefront, with a firm enough hop bitterness to provide a balanced finish. Some toasted character from the use of Vienna malt. No roasted or caramel flavor. Fairly dry finish, with both malt and hop bitterness present in the aftertaste. Noble hop flavor may be low to none.

Mouthfeel: Medium-light to medium body, with a gentle creaminess. Moderate carbonation. Smooth. Moderately crisp finish. May have a bit of alcohol warming.

Overall Impression: Characterized by soft, elegant maltiness that dries out in the finish to avoid becoming sweet.

Comments: American versions can be a bit stronger, drier and more bitter, while European versions tend to be sweeter. Many Mexican amber and dark lagers used to be more authentic, but unfortunately are now more like sweet, adjunct-laden American Dark Lagers.

History: The original amber lager developed by Anton Dreher shortly after the isolation of lager yeast. Nearly extinct in its area of origin, the style continues in Mexico where it was brought by Santiago Graf and other Austrian immigrant brewers in the late 1800s. Regrettably, most modern examples use adjuncts which lessen the rich malt complexity characteristic of the best examples of this style. The style owes much of its character to the method of malting (Vienna malt). Lighter malt character overall than Oktoberfest, yet still decidedly balanced toward malt.

Ingredients: Vienna malt provides a lightly toasty and complex, melanoidin-rich malt profile. As with Oktoberfests, only the finest quality malt should be used, along with Continental hops (preferably noble varieties). Moderately hard, carbonate-rich water. Can use some caramel malts and/or darker malts to add color and sweetness, but caramel malts shouldn’t add significant aroma and flavor and dark malts shouldn’t provide any roasted character.

Vital Statistics:    
OG: 1.046 – 1.052
FG: 1.010 – 1.014
IBUs: 18 – 30
SRM: 10 – 16    
ABV: 4.5 – 5.5%

Commercial Examples: Great Lakes Eliot Ness (unusual in its 6.2% strength and 35 IBUs), Boulevard Bobs 47 Munich-Style Lager, Negra Modelo, Old Dominion Aviator Amber Lager, Gordon Biersch Vienna Lager, Capital Wisconsin Amber, Olde Saratoga Lager, Penn Pilsner

--------------

Aromat: Umiarkowanie bogaty aromat słodów niemieckich (wiedeńskiego i/lub monachijskiego). Dopuszczalna jest obecność lekkich aromatów słodów ciemnych. Podobnie, lecz mniej intensywnie niż w stylu Oktoberfest. Czysty charakter lagerowy, bez owocowych estrów czy diacetylu. Aromat chmielu (szlachetnych odmian) może być słabo wyczuwalny lub nieobecny. Aromat karmelowy jest w tym stylu niewłaściwy.

Wygląd: Kolor jasnoczerwono bursztynowy do miedzianego. Idealnie przejrzyste. Wysoka, trwała piana w kolorze złamanej bieli.

Smak: Na pierwszym planie łagodna i elegancka złożoność słodu zrównoważona na końcu wystarczająco mocną chmielową goryczką. Nieznacznie opiekany (nie palony) charakter pochodzący od słodu wiedeńskiego. Smak palony i karmelowy jest niedopuszczalny. Dość wytrawny finisz z posmakiem zarówno słodowym jak i chmielową goryczką. Smak chmielu (szlachetnych odmian) może być słabo wyczuwalny lub nieobecny.

Tekstura: Treściwość średnio-lekka do średniej z delikatną kremowością. Nasycenie średnie. Delikatne. Umiarkowanie rześki finisz. Zawarty alkohol może wywoływać w niewielkim stopniu charakterystyczne uczucie ciepła.

Ogólne wrażenia: Styl charakteryzuje się delikatną i elegancką słodowością przechodzącą na finiszu w wytrawność, która pozwala uniknąć mdłej słodkości.

Komentarze: Wersje amerykańskie mogą być nieco mocniejsze, wytrawniejsze i bardziej gorzkie, podczas gdy europejskie skłaniają się ku większej słodyczy. Wiele meksykańskich bursztynowych i ciemnych lagerów, które kiedyś były bardziej zgodne z oryginałem w chwili obecnej przypominają słodkie, pełne dodatków ciemne lagery amerykańskie.

Historia: Oryginalny bursztynowy lager został opracowany przez Antona Drehera wkrótce po wyizolowani drożdży dolnej fermentacji. Prawie zanikły w miejscu powstania styl jest kontynuowany w Meksyku dokąd został sprowadzony przez Santiago Grafa i innych austriackich piwowarów, którzy wyemigrowali w końcu XIX w. Niestety, większość współczesnych przykładów zawiera niepożądane dodatki, które zmniejszają kompleksową słodowość charakterystyczną dla najlepszych przedstawicieli stylu. Styl zawdzięcza większość swego charakteru metodzie słodowania (słód wiedeński). Choć ogólny charakter słodowy jest mniej wyeksponowany niż w przypadku Oktoberfest, ciągle jednak nacisk położony jest tu na słodowość.

Surowce: Słód wiedeński jest źródłem lekko opiekanego i złożonego oraz bogatego w związki melanoidynowe profilu słodowego. Podobnie jak w przypadku stylu Oktoberfest powinno używać się tylko najwyższej jakości słodu, jak również kontynentalnych odmian chmielu (preferowane są odmiany szlachetne). Woda średniotwarda, bogata w węglany. Możliwe jest użycie niewielkiej ilości słodów karmelowych i/lub ciemnych mające na celu zwiększenie słodyczy i uzyskanie odpowiedniego koloru jednak dodatek słodów karmelowych nie powinien dać się odczuć w aromacie i smaku a ciemne słody nie powinny nadać charakteru palonego.

Podstawowe dane
OG: 1.046 – 1.052
FG: 1.010 – 1.014
IBUs: 18 – 30
SRM: 10 – 16
ABV: 4.5 – 5.5%

Przykłady komercyjne: Great Lakes Eliot Ness (unusual in its 6.2% strength and 35 IBUs), Boulevard Bobs 47 Munich-Style Lager, Negra Modelo, Old Dominion Aviator Amber Lager, Gordon Biersch Vienna Lager, Capital Wisconsin Amber, Olde Saratoga Lager, Penn Pilsner

Ostatnio edytowany przez jkocurek (22-11-2008 13:28:59)